Trener rozpoczynając pracę z zawodnikiem kończącym wiek juniora dokonuje oceny jego umiejętności sportowych. Na tej podstawie określa się słabe i mocne strony siatkarza. Wiadomo wówczas, które techniki siatkówki opanował on w wieku 14 – 16 lat, a których elementów nie przyswoił. Bardzo ważne jest, bowiem to, aby zawodnicy kończący wiek juniora byli tak wyszkoleni, żeby nie ucząc ich od nowa tych technik gry, które powinni posiąść wcześniej.

W prawidłowo realizowanym szkoleniu powinna obowiązywać zasada ciągłości pracy trenerów szkolących młodych siatkarzy z pracą tych szkoleniowców, którzy przejmują później zawodnika.

W dalszej części trener męskiej reprezentacji Polski przedstawi różne metody pracy z młodzieżą. Ponadto będzie można przeczytać o trzech najważniejszych elementach gry, o szkoleniu młodzieży nastawionym na pozytywne bodźce oraz o znaczeniu statystyki w sporcie.